Ogród średniowieczny

Ogród w średniowieczu był przywilejem, który mogli mieć albo ludzie dworu, albo też duchowni. W pierwszym przypadku, ogrodów dworskich, o charakterze ogrodu decydowało w znaczniej mierze usytuowanie wewnątrz murów obronnych zamku oraz niewielkie rozmiary z tego samego powodu, czyli konieczności zamknięcia ogrodów wewnątrz zamku.W ogrodzie takim najczęściej hodowano kwiaty posiadające rozbudowaną symbolikę, takie jak czerwone róże, symbolizujące krew Chrystusa na koronie cierniowej, czy białe lilie będące symbolem Maryjnej czystości.

W ogrodach należących do kleru i przyległych do klasztorów czy świątyń również królowała bogata symbolika chrześcijańska, z tym, że była ona bardziej rozbudowana niż w przypadku ogrodów dworskich. W takim ogrodzie duże znaczenie miały formy geometryczne uchodzące za święte, takie jak na przykład kwadrat symbolizujący cztery cnoty kardynalne, czy trójkąt będący symbolem Trójcy świętej.